فصل يكى از منازل هولناك آخرت « قيامت » است كه هولش عظيم ، بلكه از هر هول اعظم و فزعش فزع « 1 » اكبر است و حق‌ّتعالى در وصف آن فرموده : ثَقُلَتْ فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ لا تَأْتِيكُمْ إِلَّا بَغْتَةً « 2 » « سنگين و گران و عظيم است قيامت از حيث شدائد و هولهاى آن ، در آسمانها و زمين يعنى بر اهل آن‌ها از ملائكه و جنّ و انس ، نيايد شما را مگر ناگهان . » قطب راوندى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه : حضرت عيسى عليه السّلام از جبرئيل پرسيد : كى قيامت برپا خواهد شد ؟ جبرئيل چون اسم قيامت شنيد لرزه گرفت او را به حدّى كه افتاد و غش كرد ؛ پس چون به حال آمد گفت : يا روح اللّه ! نيست مسئول به امر قيامت اعلم از سائل ، پس آيهء شريفه را كه ذكر شد خواند . « 3 » و شيخ جليل على بن ابراهيم قمّى رحمه اللّه از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده كه : وقتى حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نشسته بود و جبرئيل نزد آن حضرت بود كه ناگاه نظر جبرئيل به جانب آسمان افتاد و رنگش تغيير كرد از ترس به حدّى كه مانند زعفران شد ! پس خود را چسبانيد به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و به آن حضرت پناه برد .

--> ( 1 ) - هراس ، ناله و زارى . ( 2 ) - سورهء 7 آيهء 187 . ( 3 ) - بحار ج 6 ص 312 و ج 7 ص 61 حديث 14 .